Yüksek sosyallik köpeğin diğer hayvanlara ve insana karşı sunduğu, bilim için önemli bir araştırma konusu olmuştur ve olmaya devam etmektedir. Bunun iyi kanıtı, dergi tarafından yakın zamanda yayınlanan çalışmadır. Bilim GelişmelerBu, söz konusu sosyalliğin genetik bir bileşenle ilgili olduğu sonucuna varır.
Çalışma
Evrimsel biyolog öncülüğünde Bridget von HoldtPrinceton Üniversitesi’nden bir grup uzman, bu hayvanların sosyalliği ile ilgili kromozomal alanı incelemeye karar verdi. Bunun yokluğu, insanlarda doğuştan doğuştan ve hipersosyal davranışla karakterize Williams-Beuren sendromuna (WBS) neden olur.
Bunun için, insan tarafından sosyalleştirilen birkaç evcil köpek ve gri kurtun DNA’sı ve davranışlarının yanı sıra, American Kennel Club tarafından kataloglanan çeşitli ırkların özellikleri analiz edildi. Araştırmacılar gerçekleştirdi sosyallik ve problem çözme egzersizleri.
Una de las pruebas más destacables fue la de hacer que cada animal abriera, sin ninguna ayuda, una caja que guardaba una recompensa en su interior. Todo ello en presencia de un ser humano que mantenía una actitud neutra. Los expertos pudieron comprobar que los perros se interesaron la mayor parte del tiempo en la persona, a diferencia de los lobos.
Tras analizar todos los datos, los expertos concluyeron que los GTF2I ve GTF2IRD1 genleri Köpeklerde, onları kurtlardan ayıran evcilleştirmenin temel bir unsuru olan aşırı asosyallik ile bağlantılı görünmektedir.
Sonuçlar
Bridgett Von Holdt’un kendisine göre, bu sonuçlar “köpekler ve kurtlar arasındaki davranış farklılıklarını açıklayabilir, böylece insanlarla bir arada yaşamalarını kolaylaştırabilir.” Bununla birlikte, bu alanda hala araştırılması gereken çok şey var ve açıkça evcilleştirme bu tamamen genetik bir soru değil, bilim adamının açıkladığı gibi: “Köpeklerin sosyalleşmesini kontrol eden mutasyonu bulduğumuzu söylemiyoruz.” Genler, onları harekete geçiren veya engelleyen dış faktörlerle koşullandırılır. Ancak uzmanlara göre, bu araştırma hattı büyük keşiflere yol açabilir.